رژیم غذایی برای کاهش ورم بینی : قبل و بعد از جراحی

پس از تصمیم‌گیری برای انجام عمل رینوپلاستی ممکن است جراح توصیه کند که تا حد ممکن است غذاهای سالم مصرف کنید تا خطر بروز عوارض کاهش یابد و به بدن برای بهبود سریع‌تر پس از جراحی کمک شود. با اینکه نیازی به ایجاد تغییرات اساسی در رژیم غذایی پس از رینوپلاستی نیست، اما محتاط بودن و پرهیز از برخی مواد غذایی یا اطمینان از مصرف مواد مغذی در رژیم غذایی می‌تواند در روند بهبودی موثر باشد.

رژیم غذایی نقش کلیدی در جراحی بینی ایفا می‌کند. قبل و بعد از عمل بینی برخی غذاها را باید مصرف کرد و از مصرف برخی غذاها نیز باید اجتناب کرد. در ادامه یک دستورالعمل مشخص از غذاهایی که می‌توان جهت تسریع بهبودی و کاهش کبودی و ورم پس از رینوپلاستی استفاده کرد، ارائه شده است.

رژیم غذایی قبل از جراحی بینی


  • مصرف آسپرین و ASA را حداقل دو هفته قبل از عمل جراحی خود قطع کنید (داروهایی مثل آسپرین- بروفن- ایندومتاسین و….) می توانند خونریزی حین عمل شما را افزایش دهند.
  • شما قبل وبعد از عمل در صورت نیاز به ضد درد تنها می توانید از مسکن هایی نظیر سلکسیب و یا استامینوفن استفاده نمایید.
  • مکمل هایی همانند ویتامین E، روغن ماهی، امگا3، مکمل های گیاهی ( مثل جینکو، جنزینگ، سیر و…) می تواند خونریزی حین عمل شما را افزایش دهد. از مصرف آن ها از دو هفته قبل از عمل بپرهیزید.
  • نیکوتین موجب تنگ شدن رگ های خونی می شود و می تواند موجب اختلال در گردش خون بافت بعد از جراحی شود. بنابراین باید قبل از جراحی و حداقل ٢ هفته بعد از آن از مصرف دخانیات اجتناب نمایید.
  • در صورتی که داروهایی مثل( کومادین، وارفارین،  پراداکس ) مصرف می کنید جهت قطع آن به مدت کافی قبل و بعد از عمل جراحی(حدود 4-5 روز قبل و تا 2 هفته پس از عمل جراحی) با پزشک خود مشورت نمایید.
  • حداقل 3 روز قبل از عمل از کشیدن سیگار و نوشیدن الکل ویا نوشیدنی های حاوی کافئین بپرهیزید و از غذاهای کم نمک استفاده کنید.
  • از عصر روز قبل از عمل و روزهای پس از عملتان به منظور جلوگیری از دهیدراتاسیون (کم آبی) به مقدار فراوان مایعات بنوشید.
  • از نیمه شب قبل از عمل به بعد غذا و مایعات میل نکنید (ناشتا باشید) و در صورتی که وقت عمل شما بعدازظهر میباشد 6-8 ساعت قبل از آن ناشتا باشید (از جویدن ادامس نیز خودداری کنید زیرا باعث افزایش ترشح اسید در معده شده ومیتواند با بیهوشی شما تداخل داشته باشد).
  • از ٨ ساعت قبل از عمل، از خوردن و آشامیدن پرهیز نمایید.این باعث می شود که در زمان جراحی معده شما کاملا”خالی باشد و بیهوشی بی خطری داشته باشید.
  • قبل از عمل زیبایی بینی حداقل ۶ ساعت چیزی نخورید (شکم خالی باشد) .

 رژیم غذایی بعد از جراحی بینی


یکی از مواردی که بعد از جراحی بینی باید رعایت شود رژیم غذایی است . رعایت رژیم غذایی سالم و مفید به روند بهبودی پس از جراحی بینی تسریع می بخشد و عوارض احتمالی ناشی از جراحی را کاهش می دهد. تغذیه مناسب بعد از جراحی بینی علاوه بر اینکه به شما قوای حرکت می دهد در کاهش کبودی و تورم ناشی از جراحی نقش بسیار مهمی دارد. (استفاده از کمپرس یخ به مدت ۳ روز بعد از جراحی بینی برای کاهش تورم و کبودی بسیار توصیه می شود.) بسیاری از افراد پس از جراحی بینی از جراح خود می پرسند که آیا رژیم غذایی خاصی باید رعایت شود؟ که در این مقاله به بررسی رژیم غذایی مناسب بعد از جراحی بینی می پردازیم تا پس از جراحی بینی با رعایت این رژیم بهترین نتیجه را دریافت نمایید.

  • به مدت ۴ ساعت بعد از جراحی بینی توصیه می شود که چیزی خورده نشود زیرا ممکن است در اثر بی هوشی تهوع و استفراغ داشته باشید که مصرف نکردن مواد غذایی در این مدت مانع از بروز تهوع و استفراغ می شود. بعد از سپری شدن این مدت آب میوه ای سبک بنوشید دقت داشته باشید از نی به هیچ عنوان استفاده نکنید زیرا باعث وارد کردن فشار به بینی می شود.
  • آب کرفس بهترین گزینه در این حین است تا ۷۲ ساعت آب خوردن آب کرفس را ادامه دهید بعد از آب کرفس آب هویج، آب خیار، آب گرمک، آب آناناس بهترین گزینه ها هستند و حتی خوردن همه ی این ها توصیه می شود. مصرف  آب آناناس و آب کرفس تازه  بعد از جراحی بینی بسیار توصیه می شود زیرا باعث کاهش کبودی و تورم می شود. (ترجیحا آب هندوانه نخورید چون میتواند وری بویایی تاثیر منفی بگذارد)
  • در شب بعد از عمل فقط از مایعات استفاده کنید.روز بعد می توانید غذای معمولی نرم میل نمایید ولی برای مدت ٢ هفته از خوردن غذاهایی که نیازمند حرکت زیاد لب هستند مثل سیب ، بلال، و غیره خودداری نمایید.

    پرهیز از مصرف غذاهای جویدنی

    تاچندروزاز غذاهای سفت و خشک و ادویه دار استفاده نکنید دقت کنید از هر فشاری روی صورت بپرهیزید. روزهای بعد می توانید غذاهای معمولی و نرم تر مصرف نمایید مثل سوپ، انواع سبزیجات (شلغم، کدو، جعفری، قارچ، کلم پیچ). غذای سالم،گوشت و آبمیوه تازه ،بیشتر، استفاده کنید. آدامس نجوید.

    عدم مصرف الکل و کافئین

    بعد از جراحی بینی به مدت یک هفته مصرف الکل و مواد کافئین دارد ممنوع می باشد زیرا الکل، رقیق کننده خون می باشد و احتمال خون ریزی، لخته شدن خون، تجمع خون در زیر پوست و تورم بعد از جراحی بینی  را افزایش می دهد. مصرف الکل می تواند احتمال خون ریزی پس از جراحی بینی را افزایش دهد و مصرف کافئین موجب افزایش فشار خون می شود.

    مصرف فیبر

    علاوه بر مصرف مواد غذایی نرم که در الویت هستند، مصرف مواد غذایی فیبردار را فراموش نکنید. در برخی افراد، بعد از جراحی بینی، به علت کاهش تحرک، و یا اثرات داروها، علائمی از یبوست در افراد دیده می شود، پس، مصرف مواد فیبری این عارضه را کم خواهد کرد. میوه هایی مانند هلو و توت، سبزیجاتی مانند هویج، منابع غنی از فیبرهستند.

    عدم مصرف نمک

    پس از جراحی بینی مصرف نمک خود را کاهش دهید زیرا مصرف نمک منجر به نگه داری آب و تورم بیش تر بینی می شود. مطمئن شوید که تغذیه خوبی دارید.

    مصرف پروتئین

    پروتئین موجب تامین آمینو اسیدهای مورد نیاز برای ترمیم زخم‌ها و بازیابی بافت‌ها می‌گردد. بهترین منابع پروتئین در گوشت بدون چربی، مرغ، تخم مرغ، ماهی، محصولات لبنی، لوبیا، عدس، آجیل و محصولات سویا می‌باشد.

    و در آخر باید گفت شما باید انرژی و پروتئین کافی جهت بهبود کامل پس از عمل را دریافت کنید. (اکنون زمان رژیم نیست). در رژیمتان حتما عسل، ماهی، بوقلمون و قرص امگا ۳ را بگنجانید که باعث کاهش تورم خواهد شد. بستنی نخورید. برنج،نمک،نشاسته ،ادویه های بودار تا یکی دو هفته بعد از عمل نخورید و در نهایت از فلفل تا ۱ ماه استفاده نکنید.

    منابع:

    بیتوته، زیباشو، دکتربرزنجی، دکترطاهریان،دکترنوری، دکتر حدادی

کنترل گرفتگی بینی پس ازعمل جراحی بینی

افرادی که به خاطر انحراف بینی تحت عمل جراحی قرار می گیرند، امیدوار هستند که برای اولین بار در زندگی بتوانند به راحتی نفس بکشند. سایر افرادی هم که به دلیل زیبایی تحت عمل جراحی بینی قرار می گیرند، قادر خواهند بود توسط بینی جدید و زیباتر تنفس راحت تری را تجربه کنند. یکی از عوارض جانبی عمل رینوپلاستی (عمل جراحی بینی) که بسیاری افراد قبل از عمل از آن آگاه نیستند، مدت زمانی است که پس از عمل قادر نخواهید بود به راحتی از راه بینی نفس بکشید و دچار گرفتگی و انسداد بینی خواهید شد. از علت های اصلی انسداد مجاری تنفسی و گرفتگی بینی بعد از عمل جراحی زیبایی بینی، زخم و در اثر آن ورم و لخته شدن خون در بینی است. این عارضه با گذشت زمان رفع می شود، با این حال جهت کنترل و درمان گرفتگی بینی میتوانید به پزشک متخصص مراجعه کنید و با دستور پزشک از اسپری های بینی استفاده کنید.

علت گرفتگی بینی بعدازعمل جراحی بینی یارینوپلاستی


پس از جراحی زیبایی بینی، شایع‌ترین علت گرفتگی بینی تورم باقی مانده مخاط بینی است. این گرفتگی به طور کلی در یک دوره چند هفته‌ای بهتر می‌شود. با این حال، در برخی موارد نیاز به عمل جراحی جزئی دیگر برای برداشتن بافت اضافی از داخل بینی وجود دارد. احتمالات دیگر شامل مجموعه‌ای خون در داخل بافت بینی از عمل جراحی، به نام هماتوم سپتوم می‌باشد. این عارضه‌ای است که بیشتر بلافاصله پس از عمل رایج است و کمتر پس از آن که بخش عمده‌ای از درمان سپری شده اتفاق می‌افتد. یکی دیگر از علل مشکلات تنفسی و گرفتگی بینی بعد از جراحی زیبایی بینی معمولا به علت چرخش دریچه بینی به یک زاویه کوچک‌تر است. دریچه بینی شما (شما در هر طرف از بینی‌تان دو دریچه دارید) به طور ساده می‌تواند به صورت زاویه که سپتوم (دیواره بینی) به سوراخ‌های بینی می‌رسد توصیف شود، این ناحیه در حدود 1.5 سانتی متر در داخل بینی شما است. اگر این زاویه بعد از عمل جراحی کوچک‌تر شود، کاهش قابل توجهی در توانایی تنفس خود خواهید داشت.


بلافاصله پس از عمل رینوپلاستی، جراح سوراخ های بینی را با گاز یا پانسمان مخصوص پر می کند. این کار به دلیل محافظت و حفظ شکل جدید بینی در اولین روزها پس از عمل جراحی است. یکی از مشکلات این کار این است که تا زمانی که این گاز یا پانسمان لوله شده درون بینی شما قرار دارد، قادر نخواهید بود از طریق بینی نفس بکشید. برخی جراحان روز بعد از عمل جراحی این گازها را از درون بینی خارج می کنند، در حالی که برخی دیگر برای اطمینان از این که بینی به خوبی بهبود یابد، چند روز صبر می کنند. پس از این که جراح پانسمان یا گاز لوله شده ی درون بینی را خارج می کند، طبیعی است که سعی کنید یک نفس عمیق و راحت بکشید، در حالی که بینی شما دیگر با مواد خارجی مسدود نشده است، اما متاسفانه به جای این که بتوانید به راحتی نفس بکشید، متوجه خواهید شد که دچار گرفتگی بینی هستید. ورمی که شما در قسمت خارجی بینی تان مشاهده می کنید، در قسمت داخل بینی نیز وجود دارد و بیشترین فضای طبیعی در دسترس برای تنفس را مسدود کرده است.

اقدامات قبل ازجراحی بینی


رعایت نکات زیر پیش از جراحی بینی موجب آمادگی بیشتر بدن شده و در نتیجه جراحی در شرایط بهتر و مطلوب‌تری انجام می‌شود:

  • در صورتی که پیش از جراحی دچار سرماخوردگی، تب و یا بیماری یا ضایعه پوستی شدید، بهتر است پیش از نزدیک شدن تا تاریخ جراحی این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید.
  • بهتر است 2 هفته پیش از انجام جراحی بینی از مصرف آسپیرین یا داروهایی که حاوی آسپیرین هستند، پرهیز کنید زیرا آسپیرین مانع لخته‌شدن خون می‌شود و احتمال خونریزی حین جراحی را افزایش می‌دهد.
  • اگر تصمیم دارید برای تسکین درد از مسکن استفاده کنید، استامینوفن میل کنید و در صورتی که تمایل دارید مسکن دیگری را جایگزین آن کنید حتما با پزشک‌تان مشورت کنید.
    2 هفته پیش از جراحی از مصرف هرگونه مکمل‌های غذایی، ویتامین، داروی گیاهی و مکمل‌های طبیعی پرهیز کنید و درباره مصرف آنها حتما با پزشک خود مشورت کنید.

عوارض تنفسی بعداز عمل بینی


چسبندگی های داخل بینی، باقی ماندن انحراف تیغه میانی بینی، تنگ شدگی سوراخ های بینی (کاهش قطر مجرای عبور هوا به میزان نصف منجر به افزایش مقاومت در برابر هوای عبوری نه به میزان دو، چهار یا هشت برابر بلکه به میزان شانزده برابر می شود.) ازعوارض تنفسی پس ازعمل جراحی بینی است. نکته بسیار مهم بیماران به هیچ وجه به جراح خود برای کوچک کردن پره ها و یا سوراخ های بینی اصرار نکنند. تنگی دریچه داخلی بینی از وخیم ترین عوارض تنفسی جراحی های بینی است و معمولا در اثر برداشت بیش از حد بافت نرم و غضروف های بینی ایجاد می شود. در حین جراحی پلاستیک بینی باید دقت زیادی از جانب جراح اعمال شود تا حمایت ایجاد شده توسط این غضروف ها تضعیف نشود.

مراقبتهای بعد از عمل بینی


توصیه هایی برای برطرف کردن مشکل تنفسی بعد از جراحی بینی

  • هنگام خواب زیر سر خود را بلند کنید.
  • سر خود را خم نکنید و اجسام سنگین را بلند نکنید.
  • مراقبت های پس از عمل را به دقت رعایت کنید و اگر داروهایی برای کاهش تورم ها تجویز شده است آنها را مصرف کنید.
  • با محلول نمک بینی خود را شست و شو دهید.
  • اگر حساسیت و یا آلرژی دارید از تمامی عامل هایی که حساسیت شما را تحریک می کند دوری کنید.
  • از خوردن نمک پرهیز کنید.
  • بعدازجراحی بینی نوشیدنی های الکلی و مصرف دخانیات را قطع کنید.

درمان مشکل گرفتگی بینی


درمان گرفتگی بینی پس از جراحی زیبایی بینی، رویه مشخص و ثابتی ندارد. تصمیم‌گیری در این مورد که درمان با روشهای طبی (مانند دارودرمانی) یا جراحی انجام شود به شدت گرفتگی بینی و علائم بیمار و همچنین خواست خود بیمار برای بهبود توانایی نفس کشیدن با بینی، بستگی دارد.بسیاری از بیماران بلافاصله پس از عمل جراحی زیبایی بینی نگران می‌شوند که شاید دیگر هرگز نتوانند به صورت طبیعی نفس بکشند. در ابتدا بیماران به دلیل ورم طبیعی پس از عمل در داخل و خارج از بینی خود احساس می‌کنند بینی‌شان گرفته یا “پُر” است. در هر حال، این گرفتگی معمولاً ظرف کمتر از ۱ ماه به تدریج ناپدید می‌شود. رویه بستن زخم‌های داخل بینی و پوسته پوسته شدن که تقریباً طبیعی نیز هست، مانع تنفس عادی می‌شود، اما خوشبختانه مدت کوتاهی پس از جراحی از بین می‌روند.

 

سردرد سینوزیت، علت و درمان آن

سینوس‌ها حفره‌های کوچک و پر از هوایی هستند که در پشت استخوان گونه و پیشانی ما قرار دارند. سینوزیت یک بیماری شایع است که در آن پوشش سینوس‌ها ملتهب می‌گردد. این بیماری معمولاً در اثر عفونت‌های ویروسی ایجاد می‌شود و اغلب ظرف دو یا سه هفته بهبود می‌یابد. سردرد از علامت شایع این بیماری محسوب می‌شود. سردردهای سینوسی، نوعی از سردردها طبقه‌بندی می‌شوند که در اثر التهاب سینوس‌ها (سینوزیت) به وجود می‌آید. آن‌ها به‌صورت دردهای مبهم و ضربان دار در قسمت بالایی صورت ایجاد می‌شوند. بسیاری از افراد تصور می‌کنند سردرد آن‌ها یک سردرد سینوسی است،ولی درواقع به‌ احتمال‌ زیاد سردرد آن‌ها می‌تواند ناشی از میگرن  و یا سردردهای تنشی باشد.

علت سینوزیت


احتباس ترشحات سینوس، تنها و مهمترین حادثه ایست که منجر به ایجاد سینوزیت می شود. احتباس ترشحات سینوس باعث ایجاد محیط ایده آلی برای رشد عوامل عفونی (اغلب باکتری ها) می شود. عوامل زیر باعث احتباس ترشحات سینوس می شوند:

– انسداد یا برایک شدن منافذ سینوس.

– اختلال عملکرد مژک های مخاطی.

– تغییر در ترکیب مخاطی.
به طور کلی 90 درصد عفونت های سینوس مربوط به سینوس فکی است. استخوان باریک این سینوس و ارتباط او با سینوس های پیشانی باعث سهولت انسداد و پخش عفونت به سینوس فکی می شود. از طرفی دهانه سینوس های فکی تقریباً در قسمت فوقانی سینوس ها قرار دارند و تخلیه ترشحات بر خلاف نیروی جاذبه صورت می گیرد و این مسأله علت اصلی عفونت بیشتر این سینوس نسبت به عفونت سایر سینوس هاست.

علائم سینوزیت


علائم سردردهای سینوزیتی و عفونت سینوس ها عبارت است از:

-درد صورت، فشار، گرفتگی بینی، اسنداد یا ترشح مخاط غلیظ، تب ونقص در احساس بویایی و استشمام.

-سردرد به عنوان علامت ثانویه همراه با سایر علائم مانند تنفس سخت، خستگی، سرفه، درد گوش و فشار در نظر گرفته می شود.

– دردهای سینوسی در محل سینوس یعنی دور چشمها، گونه ها و پیشانی رخ می دهد.

– دردهای سینوسی با تنگی نفس، کاهش حس بویایی، گرفتگی بینی و غلظت و تیره شدن مخاط بینی همراه است.

– دردهای سینوسی با عفونت مجاری فوقانی تنفسی و عود کردن آلرژی همراه است.

– در اول صبح این دردها شدید تر است، هنگامی که سر رو به پایین ، خم شده است و حتی در هوای مرطوب، دردناک تر می شود.

– دردهای سینوسی ممکن است با تب، گلو درد و آبریزش بینی همراه باشد.

آیا سینوزیت عامل سردردهای شما می باشد یا خیر؟


نزدیک به 30 میلیون نفر در آمریکا به سینوزیت مبتلا هستند. یعنی التهابات حفره های هوای اطراف بینی و برای اکثر مبتلایان این شرایط اذیت کننده با گرفتگی مخاط بینی و  سنگین شدن سرهمراه است. ولی آیا  واقعاً سردردهای سینوسی وجود دارد؟

سردردهای سینوسی یکی از علائم بیماری سینوس است، اما در واقع یکی از موارد نادر سردردهای راجعه است. تحقیقات نشان داده است که اکثر افرادی که فکر می کنند دچار سردردهای سینوسی می شوند، در حقیقت مبتلا به میگرن هستند.

مدت زمان بیماری سینوزیت


طول مدت نشانه های بیماری در سینوزیت حاد کمتر از 4 هفته، در سینوزیت تحت حاد بین یک تا 3 ماه و در سینوزیت مزمن بیشتر از 3 ماه طول می کشد. علت سردرد 5 درصد کل سردردها، سردردهای ناشی از سینوزیت است. درد بینی، دردصورت، انسداد بینی، ترشحات چرکی بینی، افزایش تعداد نبض، ناراحتی و خواب آلودگی و تب در سینوزیت حاد رایج هستند. در سینوس پیشانی احساس فشار در ناحیه ی پیشانی (بالای ابروها) وجود دارد. در سینوزیت فکی و پیشانی معمولاً درد 2-1 ساعت بعد از بیدار شدن از خواب شروع شده و طی 4-3 ساعت افزایش یافته و به تدریج در اواخر بعد از ظهر کاهش می یابد. سینوزیت حاد معمولاً علت عفونی دارد و معمولاً با یک سرماخوردگی ویروسی شروع می شود.

درمان سردردهای سینوسی


در درمان سردرد سینوسی در واقع باید عفونت درمان شود در درمان این نوع سردرد از آنتی بیوتیک ها و آنتی هیستامین یا ضد احتقان ها برای بهبود علائم استفاده می شود.

اسپری های ضد احتقان می تواند به مدت سه روز مورد استفاده قرار گیرند، اما استفاده ی طولانی مدت از آنها بر بهبود علائم تاثیر گذاشته و ممکن است بیماری شما را بدتر کند.

توصیه می کنیم قبل از استفاده از هر دارویی با پزشک مشورت کنید، چرا که استفاده از برخی داروها ممکن است بیماری شما را بدتر کند.

گفتنی است ضداحتقان ها می توانند فشار خون را افزایش دهند. اگر فشار خونتان بالا است قبل از استفاده از این داروها با پزشک خود مشورت کنید.

اقدامات ساده ای مانند استفاده بیشتر از نوشیدنی ها یا شستن بینی با آب نمک می تواند برای بهبود سردرد مفید واقع شود

این تصور که آلرژی ها مسبب سردردهای سینوسی هستند، غلط است. اگرچه آلرژی ها می توانند موجب التهاب سینوس ها شوند و این امر منجر به سردرد می شود.

اگر آلرژی داشته باشید، درمان آلرژی شما سردرد شما را بهبود نخواهد بخشید. دو درمان جدا برای آن ها لازم است. برای اینکه از درمان درست بهره مند شوید باید به پزشک مراجعه کنید.

از یک دستگاه بخور یا یک اسپری بینی محلول نمکی مطابقه دستور پزشک استفاده کنید، تا به کاهش علائم سینوزیت کمک شود.

اگر مبتلا به آلرژی و آسم هستید، از پزشک بخواهید آنها را تحت کنترل در آورد.

جلوگیری از سردردهای ویروسی


بهترین راه برای جلوگیری از این دسته سردردها، کنترل علائم آلرژی زا و جلوگیری از انواع عفونت هاست.

برای پاک و تمیز نگه داشتن مجاری تنفسی باید متناوباً دستها و صورت را شست، از واکسنهای ضد آنفولانزا استفاده کرد و مایعات به مقدار زیاد نوشید تا غشای مخاطی را کاملاً مرطوب نگه داشته و مانع ورود باکتری ها گردد. علائم آلرژی زا نیز به خوبی به کمک اسپریهای بینی، آنتی هیستامین ها و آمپولهای ضد آلرژی قابل کنترل هستند. البته باید توجه داشت که مصرف زیاد اسپری های تنفسی ( بیش از دو یا سه روز) می توانند باعث آسیب به سینوس ها و گرفتگی مجدد آنها شود.

خروپف و خرخر شبانه

خُرخُر شبانه موضوعی است که شاید بسیاری از آن رنج می‌برند و البته بیشتر از کسانی که به این عارضه گرفتار هستند، افرادی که باید این صدا‌ها را تحمل کنند، در عذاب و ناراحتی هستند و شاید به این فکر کنند که راه درمان موقت یا حتی دایم آن چیست؟ آیا باید حتما فرد مبتلا جراحی کند؟

صدای خروپف از طریق ورود هوا به راه های هوایی باریک ایجاد می شود و باعث می شود که گلو و بینی بلرزد. موارد درمان خروپف بوسیله جراحی و یا بدون جراحی برای از بین بردن و کاهش انسداد راه های هوایی گلو انجام می شود. به صورت تقریبی حدود ۵۰ درصد بزرگسالان به صورت تناوبی در خواب خرخر می کنند و حدود ۲۵ درصد از آنها خروپف برایشان به عنوان یک عادت شده است و اقدامی برای درمان خرخر شبانه نمی کنند. خروپف کردن اغلب در آقایان رایج است و شدت آن با افزایش سن بیشتر می شود.

دلایل اصلی خروپف چیست؟


در حالیکه ما نفس می‌کشیم، هوا در یک جریان یکنواخت از بینی و دهان ما به ریه‌های ما به داخل و خارج جریان می‌یابد. هنگامیکه ما می‌نشینیم و به آرامی نفس می‌کشیم نسبتاً صداهای معدودی وجود دارند. هنگامیکه ما ورزش می‌کنیم، هوا با سرعت بیشتری حرکت می‌کند و همچنانکه ما نفس می‌کشیم برخی صداها را تولید می‌کند. هنگامیکه ما در خواب هستیم، ناحیه پشت گلو گاهی اوقات باریک می‌شود.

همان میزان هوا که از میان این روزنه کوچکتر عبور می‌کند می‌تواند سبب شود بافت‌هایی که روزنه را احاطه می‌کنند مرتعش شوند، که به این ترتیب می‌تواند سبب صداهای خروپف شود. افراد مختلف که خروپف می‌کنند ممکن است دلایل مختلفی برای باریک شدن این ناحیه در پشت گلو داشته باشند. باریک شدن می‌تواند در بینی، دهان یا گلو باشد.

هر فردی می‌تواند خروپف کند. اغلب، افرادیکه به طور منظم خروپف نمی‌کنند پس از یک بیماری ویروسی، پس از نوشیدن الکل، یا هنگامیکه برخی داروها را مصرف می‌کنند، خروپف را گزارش خواهند کرد. مطالعات تخمین می‌زنند که 45% مردان و 35% زنان به صورت منظم خروپف می‌کنند. افرادیکه خروپف می‌کنند می‌توانند هر نوع بدنی داشته باشند.

ما اغلب یک مرد درشت هیکل با یک گردن کلفت را به عنوان یک خروپف کننده تصور می‌کنیم. هر چند، یک زن لاغر با یک گردن باریک می‌تواند به همان بلندی خروپف کند. به طور معمول، به مرور که افراد مسن‌تر می‌شوند و افزایش وزن پیدا می‌کنند، خروپف بدتر می‌شود.

تنفس دهانی و خروپف

همانطور که در بالا بحث شد، ما به طور طبیعی می‌خواهیم که از طریق بینی تنفس کنیم. به دلیل انسداد راه‌های بینی برخی افراد نمی‌توانند از طریق بینی‌شان تنفس کنند. این مسئله می‌تواند با انحراف تیغه، آلرژیها، عفونت‌های سینوسی، تورم مخروط ها، یا آدنوئیدهای بزرگ ایجاد شود.

در بالغین، معمولترین علل انسداد انحرافات تیغه‌ای ناشی از شکستگی بینی یا تورم بافتی ناشی از آلرژیها هستند. در کودکان، اغلب آدنوئیدهای بزرگ علت انسداد هستند. بنابراین افراد با انسداد راه هوایی بینی که باید از طریق دهانشان تنفس کنند گاهی اوقات “دهانی تنفس کننده” نامیده می‌شوند. بیشتر دهانی تنفس کنندگان خروپف می‌کنند، زیرا جریان یافتن هوا از طریق دهان سبب ارتعاش قویتر بافت‌ها می‌شود.

وضعیت خوابیدن و خروپف

هنگامیکه ما خواب هستیم، معمولاً (اگر چه نه همیشه) دراز می‌کشیم. جاذبه جهت فشار آوردن روی تمام بافت‌های بدن عمل می‌کند، اما بافت‌های گلو نسبتاً نرم و شل هستند. بنابراین، هنگامیکه ما روی پشت خود دراز می‌کشیم، جاذبه سقف دهان، زبان کوچک و زبان را به سمت عقب فشار می‌دهد. این مسئله اغلب راه هوایی را جهت ایجاد تلاطم در جریان هوا، ارتعاش بافت و خروپف باریک می‌کند.

داروها و الکل و خروپف

علت ریشه‌ای خروپف ارتعاش بافت‌ها در حین تنفس کردن است. برخی داروها مثل الکل می‌توانند منجر به افزایش شل شدن در طی خواب شوند. همچنان که عضلات سقف دهان، زبان، گردن و گلو بیشتر شل می‌شوند، کلاپس‌های راه هوایی بیشتر می‌شود. این مسئله منجر به کوچکتر شدن راه هوایی و ارتعاش بافتی بیشتر می‌شود.

 

مشکل افرادی که خروپف می کنند


افرادی که خروپف می کنند ممکن است یکی از مشکلات زمینه ای زیر را داشته باشند :

– راه های هوای بینی مسدود شده

در یک بینی گرفته یا کیپ شده برای کشیدن هوا به داخل نیاز به تلاش بیشتری می باشد. این حالت یک مکش شدید در گلو ایجاد می کند و بافت نرم گلو را به هم می چسباند و باعث خروپف می شود. بنابراین خروپف اغلب فقط در زمان فصل آلرژی یا سرماخوردگی یا عفونت سینوسی رخ می دهد.

همچنین بدشکلی بینی یا دیواره بینی از قبیل انحراف تیغه بینی (تغییر شکل دیواره ای که یک سوراخ بینی را از دیگری جدا می کند) می تواند باعث چنین انسدادی شود.

– تنگی مادرزادی بینی و حلق

– پولیپ بینی

– احتقان بینی

– بزرگی لوزه ها

کودکان با لوزه های بزرگ اغلب خروپف می کنند.

– بزرگی زبان

– چاقی

افراد چاق دارای بافت حجیم گردن هستند.

– بلندی کام نرم و زبان کوچک

– معمولا خوابیدن در حالت طاق باز، خرخر را تشدید می كند.

اگر دارای شرایط زیر هستید حتما با پزشک مشورت کنید


  • در حالی از خواب می پریدکه احساس خفگی می کنید
  • خروپف شما دیگران را کلافه کرده‌اس
  • وقتی از خواب بیدار می‌شوید، احساس سرحالی نمی‌کنید
  • در طول روز خسته هستید
  • با سر درد از خواب بیدار می شوید
  • نمی‌توانید تمرکز کنید و یا مسائل را به خاطر بسپارید
  • اطرافیان‌تان متوجه شوند که برای چند ثانیه نمی توانید نفس بکشید

درمان خرخر


بسته به علت خرخر، درمان آن هم متفاوت خواهد بود. طبیعی است برای کسی که دارای اضافه وزن است، کاهش وزن بسیار سودمند خواهد بود. اگر خرخر با وقفه تنفسی همراه نباشد، با اقدامات ساده به میزان زیادی می توان از شدت آن کاست، ولی اگر خرخر شدید باشد و با وقفه تنفسی نیز همراه باشد، معمولا با این مراقبت ها مشکلات برطرف نمی شود و ممکن است نیاز به جراحی باشد.

اقداماتی را که در موارد خرخر خفیف به بیماران توصیه می کنیم به شرح زیر است:

– کاهش وزن اضافی در صورت چاق بودن

– ترک مصرف الکل و سیگار

– اصلاح وضعیت خواب: در حالت طاقباز خرخر تشدید می شود. اگر فردی که خرخر می کند عادت دارد طاق باز بخوابد باید کاری کنیم که حتما به پهلو بخوابد. برای این کار روش هایی وجود دارد، مثلا به پشت پیراهن وی جیبی دوخته و داخل این جیب وسیله ای مثل توپ تنیس قرار دهیم. وقتی بیمار طاقباز بخوابد توپ ناراحتش می کند و در نتیجه به طور ناخودآگاه غلط زده و به پهلو می خوابد.

– استفاده از گشاد کننده سوراخ بینی برای کسانی که علت خرخرشان انسداد بینی است و انسداد بینی آنها به نحوی است که با عمل جراحی قابل اصلاح نیست و یا این که بیمار تمایلی به عمل ندارد. این گشاد کننده وسیله ای است که سوراخ های بینی را از هم باز کرده و باعث خواهد شد انسداد هنگام خواب کمتر شده و مریض راحت تر باشد. این وسایل را می توان از داروخانه ها تهیه نمود.

– استفاده از ماسک برای کسانی که قادر به استفاده از گشادکننده ها نیستند . عملکرد ماسک بدین صورت است که هوا با فشار بیشتری وارد بینی شده و این فشار مسیر داخل بینی را باز می کند. اشکال ماسک این است که ممکن است تحمل آن برای بیمار راحت نباشد.

– جراحی: روش آخر برای درمان خرخر، جراحی است. اگر کسی با اقدامات بالا نتیجه نگرفت، باید جراحی کند. عمل با دو روش ساده و رایوفرکونسی قابل انجام است. نام این عمل فارنگوپالاتواولوپلاستی است. در این عمل لوزه ها برداشته شده و چین قدامی و خلفی لوزه به یکدیگر دوخته می شود. سپس زبان کوچک مقداری کوتاه می شود و نهایتا کام نرم در چند نقطه با استفاده از رادیو فرکونسی یا کوتر تحریک می شود. این کار باعث سفتی و جمع تر شدن کام نرم می شود. معمولا این عمل به میزان زیادی کمک کننده است و مشکل بیمار را تا حد زیادی برطرف خواهد نمود.

خروپف (خر خر)؛ راه درمان و علت

خروپف کردن، مشکل شایع و آزاردهنده ای است که فرد مبتلا و حتی سایر اعضای خانواده را از خواب کافی و خوب محروم می کند و زمانی اتفاق می افتد که جریان هوا مجبور است از یک مجرای هوایی باریک در پشت دهان و بینی عبور کنند. در این شرایط هوا با شدت و فشار از مجرا عبور کرده و در نتیجه نقاطی از گلو و زبان که با نرم کام برخورد دارند به ارتعاش در می آیند و این ارتعاش همان خروپف کردن است.

خروپف کردن در بزرگسالان را مشکلی بی خطر می دانند. اما پژوهش های انجام یافته در این خصوص گویای امری دیگر است. خروپف بلند و مداوم در بیشتر موارد نشانه وقفه تنفسی در حین خواب بوده و خطر ایجاد بیماری های قلب و عروق و دیابت را افزایش داده و سبب خواب آلودگی روزانه و کاهش کارکرد انسان در طی روز می گردد.

در صورتی که خروپف کردن با نفس نفس زدن یا مکث کوتاه در تنفس همراه باشد می تواند از وجود یک مشکل جدی حکایت داشته باشد و احتمالا فرد به نوع شدیدی از آپنه خواب مبتلاست. آپنه خواب روی سلامت قلب تاثیر سوء می گذارد.

دلایل  خروپف


عوامل زیادی باعث ایجاد صدای خروپف می شود اما رایج ترین آنها شامل موارد زیراست:

-ضعیف بودن ماهیچه های زبان و گلو که در حین خواب باعث شل شدن آنها می شود. -مصرف الکل و قرص های خواب هم می تواند باعث ریلکس و شل شدن بیش از حد این ماهیچه ها شود.
-انسدادهای راه های بینی که می تواند بر اثر هوای سرد، مشکلات سینوزیتی، حساسیت ها و آلرژی مانند تب یونجه و همچنین بر اثر پولیپ بینی ایجاد شود.
-ساختارغیرطبیعی نرم کام یا سقف دهان یعنی ناحیه ای که بافت های نرمی دارد و به پشت سقف دهان که به آن سخت کام گفته می شود متصل است. در این اختلال سقف دهان ممکن است متورم، شل یا بیش ازحد بلند باشد.
-افزایش وزن باعث افزایش حجم گلو و فشار زیاد بر روی راه های تنفسی می شود.

-هر فردی می‌تواند خروپف کند. اغلب، افرادی که به طور منظم خروپف نمی‌کنند پس از یک بیماری ویروسی، پس از نوشیدن الکل، یا هنگامیکه برخی داروها را مصرف می‌کنند، خروپف را گزارش خواهند کرد. مطالعات تخمین می‌زنند که 45% مردان و 35% زنان به صورت منظم خروپف می‌کنند. افرادیکه خروپف می‌کنند می‌توانند هر نوع بدنی داشته باشند.

-تنگی مادرزادی بینی و حلق

– پولیپ بینی

– احتقان بینی

– بزرگی لوزه ها

تشخیص


متخصص شرح کامل سلامتی بیمار را ارزیابی می کند و با معاینه راه های بینی، گلو، دهان می تواند علت خروپف و خرخر شبانه را شناسایی کند. این تست ها شامل موارد زیر است:

آندوسکوپی بینی: دراین تست یک تلسکوپ کوچک در راه های هوایی قرار داده می شود و بوسیله این دستگاه می توان راه های هوایی را بر روی یک تلویزیون مشاهده کرد این تست در مطب پزشک انجام می شود و ممکن است با بیهوشی بیمار انجام شود تا پزشک بتواند تشخیص دهد که درهنگام خواب چه مشکلی برای ساختار راه های هوایی بینی و گلو ایجاد می شود که به آن ایندوسکوپی بینی درحال خواب گفته می شود.

ارزیابی های شبانه بر روی خواب بیماران در آزمایشگاه ها  نشان دهنده میزان خروپف افراد و چگونگی تاثیر آن بر روی خواب افراد است. این تست ها برای تشخیص وقفه تنفسی انسدادی OSA انجام می شود.

درمان


درمان بدون جراحی

درمان هایی که برای خر و پف و خرخر شبانه انجام می شود با درمان هایی که برای  OSA وقفه تنفسی انسدادی انجام می شود کاملا متفاوت است. قبل از انجام درمان خروپف و خرخر شبانه یک فرد، باید متوجه شد که بیمار دچار اختلال OSA نباشد. نوع درمان و تغییرات در سبک زندگی افراد به نوع خروپف و میزان آن بستگی دارد. درمان ها می تواند با انجام جراحی یا بدون انجام جراحی انجام شود و تا زمانی که عارضه بدون جراحی و با کمک درمان های دیگر درمان شود از جراحی استفاده نمی شود.

  • موارد اصلاح سبک زندگی
  • حفظ وزن طبیعی بدن (کاهش وزن در صورت اضافه وزن)
  • انجام تمرینات منظم
  • کاهش مصرف الکل و جلوگیری از مصرف الکل قبل از خوابیدن
  • جلوگیری از مصرف قرص خواب
  • خوابیدن بر روی پهلو به جای خوابیدن بر روی کمر
  • جلوگیری از کشیدن سیگار
    تجهیزاتی که می توان برای درمان خروپف استفاده کرد عبارتند از:

استفاده از باند برای بینی

پوشاندن اتصالات بینی به بازشدن راه های هوایی بینی و درمان خروپف و خرخر شبانه کمک می کند.

محافظ های فک

استفاده ازاین محافظ ها یا اسپلینت ها کمک می کند تا فک به سمت جلو نگه داشته شود و از مسدود شدن راه های هوایی بوسیله زبان یا ساختارهای دیگر جلوگیری می کند.

گردنبند طبی

گردنبند هم می تواند با نگه داشتن فک به جلو باعث جلوگیری از انسداد راه های هوایی شود.

داروها

اسپری برای باز کردن راه های هوایی و درمان خر و پف موثر و مفید است. برای مصرف اسپری باید حتما با پزشک مشورت کنید به دلیل اینکه بعضی از آنها نباید در طولانی مدت مصرف شوند.

بعضی از افراد برای درمان خروپف و خرخر شبانه از درمان های جایگزینی مانند طب سوزنی و درمان های خانگی مانند مصرف داروهای گیاهی استفاده می کنند.

درمان جراحی

چندین نوع جراحی وجود دارد که می تواند باعث کاهش خروپف و خرخر شبانه افراد شود که شامل موارد زیراست:

تزریق اسنورپلاستی (Snoreplasty)

این جراحی برای درمان خروپف زمانی توصیه می شود که خرخر بر اثر شل شدن سقف دهان یا نرم کام ایجاد شود که با تزریق ماده اسکیلیروسینگ (sclerosing) در سقف دهان انجام می شود. با گذشت حدود ۸هفته این ماده بر روی سقف دهان تاثیر می گذارد و  باعث سفتی این ناحیه می شود.

جراحی لوزه و لوزه سوم: درصورتی که لوزه سوم عامل انسداد راه های هوایی باشد این جراحی با برداشتن لوزه سوم باعث درمان انسداد راه های هوایی و در نتیجه درمان خرخر شبانه می شود.

جراحی سپتوپلاستی یا اصلاح توربینیت های بینی

جراحی سپتوپلاستی درصورتی برای درمان خروپف و خرخر شبانه انجام می شود که ساختارهای غیرطبیعی در راه های هوایی بینی شناسایی شود. این جراحی بوسیله دستگاه ایندوسکوپی و همراه با بیهوشی بیمار انجام می شود. جراحی سپتوپلاستی با صاف کردن سپتوم(غضروف هایی که در سوراخ های بین قرار دارند) و کاهش اندازه ساختار کوچکی در راه های بینی که به آن توربینیت گفته می شود، انجام می شود. دراین نوع جراحی انسداد بافت های نرم مانند پولیپ هم می تواند برداشته شود.

جراحی قسمت عقب حلق–نرم کام و زبان کوچک

در این جراحی جراحان با برداشتن قسمت هایی از سقف دهان و زبان کوچک راه هایی هوایی را برای درمان خرخر شبانه باز می کنند و باعث جلوگیری از لرزش این نواحی در هنگام تنفس می شوند لوزه هم با کمک این جراحی می تواند برداشته شود. جراحی عقب حلق و زبان کوچک در بیمارستان و با بیهوشی بیمار انجام می شود و بیمار بعد از جراحی باید یک یا دو روز در بیمارستان بستری شود.

جراحی لیزری زبان کوچک و نرم کام (LAUP)

در این جراحی از لیزر برای برداشتن ناحیه کوچکی از سقف دهان و زبان کوچک استفاده می کنند. یکی از مزایای انجام این جراحی، بیهوشی موضعی بیمار است و بیمار نیازی به بستری در بیمارستان ندارد و برای رسیدن به نتیجه مطلوب درمان خروپف و خرخر شبانه باید چندین جلسه جراحی انجام شود.

جراحیPillar یا ایمپلنت های کامی

این نوع جراحی یک جراحی باز محسوب می شود که با قرار دادن یک ایمپلنت در سقف دهان باعث درمان خرخر می شود. زمانی که این ایمپلنت در سقف دهان قرار می گیرد باعث حفاظت و پشتیبانی از نرم کام و سقف دهان می شود و به استحکام سقف دهان کمک می کند. جراحی پیلار می تواند به صورت سرپایی هم برای درمان خروپف و خرخر شبانه انجام شود و نیازی نیست بیمار در بیمارستان بستری شود.

سندرم خشکی بینی چیست؟

خشکی بینی یکی از رایج ترین علائم ناسازگاری های محیطی است ومی تواند یکی ازعلائم عوارض جانبی ناشی از مصرف داروها باشد.

بینی برای اینکه یک عملکرد طبیعی داشته باشد باید مرطوب باشد وخشکی وگرم شدن محیط می تواندباعث خشکی بینی شود.

آب وهوای گرم وخشک با رطوبت کم وشرایط آب وهوایی همه ازعواملی هستند که برروی خشکی بینی تاثیرگذارهستند.

خشک شدن بینی یکی از رایج ترین تاثیرات مصرف داروهای خاصی مانند آنتی هسیتامین و داروهایی برای رفع گرفتگی بینی است.

بسیاری از افراد با استفاده بیش ازحد ازداروهای آنتی هیستامین واسپری برای بینی دچار خشکی بینی می شوند. سندروم شوگرن (S j o g r e n) یک بیماری خود ایمن است که باعلائمی مانند خشکی چشم، دهان و درنهایت خشکی بینی همراه است.

علت‌ها و عوامل


عوامل متعددی وجود دارد که می‌تواند باعث خشکی حفره بینی گردد، این عوامل می‌تواند شامل محیط زیست، آنفولانزا، عوارض جانبی داروهای خاص و یک بیماری به نام سندرم خشکی بینی باشد. به طور کلی آب و هوای گرم و مرطوب می‌تواند منجر به خشکی بیش از حد در چندین منطقه شود، مانند خشکی چشم، خشکی بینی و خشکی گلو. برخی از افراد نیز از اسپری‌های بینی و ضد احتقان و گرفتگی استفاده می‌کنند که برای تمیز کردن بینی گرفته و خشک بسیار مؤثر است. اگر چه اسپری‌های ضد احتقان ممکن است برای تمیز کردن بینی مفید باشند، اما ممکن است بینی را کمی بیش از حد خشک کرده و منجر به این مشکل گردد. یک عارضه‌ی دیگر موسوم به سندرم شوگرن نیز می‌تواند باعث خشکی بینی و گلو و همچنین از دست دادن رطوبت در چشم شود.

مشکل بینی خشک همچنین در زنانی مشاهده می‌شود که یائسه هستند و کاهش سطح کلاژن در بدن آن‌ها مخاط مجرای بینی، چشم و گلو را کاهش می‌دهد. در واقع، دیده شده است افرادی که به دلایل مختلف، مستعد خونریزی بینی هستند نیز اغلب از مشکل خشکی بینی رنج می‌برند؛ علت خون دماغ شدن می تواند به خشکی بینی مربوط باشد.

به غیر از عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی، دو بیماری‌ دیگر نیز می‌تواند به خشکی بینی منجر شود که عبارتند از رینیت و فشار خون بالا. بنابراین، از آنجا این مشکل می‌تواند نشانه‌ای از یک مشکل سلامتی باشد، بهتر است توسط یک پزشک مورد بررسی قرار گیرد، حتی اگر یک بیماری جزئی به نظر برسد.

علائم و نشانه‌ها


چندین علامت ناخوشایند وجود دارد که می‌تواند با خشکی بینی همراه باشد. برخی از شایع‌ترین علائم نشان دهنده‌ی این مشکل عبارتند از:

  • ترک‌ها و ضایعات در پوشش داخلی بینی
  • تحریک بینی
  • خارش شدید در سوراخ‌های بینی
  • تورم و خونریزی (در موارد نادر)
  • خشکی دهان و گلو
  • مشکلات بینایی، ناشی از خشکی در چشم
  • انقباض در مجرای بینی (در برخی موارد)
  • خونریزی
  • تغییر درحس چشایی
  • گرفتگی بینی
  • قرمزی ،حرارت وتورم

در مواردی که فرد دچار علایم شدیدی مانند مشکلات در بلع یا تنفس ناشی از خشکی شدید در بینی و گلو باشد، بهترین کار این است که بلافاصله به یک پزشک مراجعه کنید.

درمان


اگر چه خشکی بینی به خودی خود یک مشکل بسیار جدی نیست، اما بسیاری از افراد ترجیح می‌دهند برای از بین بردن علائم متعددی که دارد، آن را درمان کنند. با این حال، به منظور افزایش سطح مخاط بینی خشک، شناسایی علت دقیق این مشکل و سپس درمان بیماری بر این اساس، کاملاً ضروری است. هر چند ممکن است با درمان بینی خشک، این بیماری و علائم آن برطرف شود، اما بسیار مهم است که اول با یک پزشک مشورت کنید.

درمان های بدون انجام جراحی یعنی حفظ و نگهداری و بهبود مخاط بینی در سندروم خشکی بینی است.

این درمان ها به منظور نگهداری مخاط و جلوگیری ازآسیب دیدگی وعفونت بینی انجام میشود. درمان یعنی تلاش برای بهبود علائم بیماری.

پزشک می تواند برای شما بهترین روش جراحی و بدون جراحی درمان سندرم خشکی بینی را برای شما تجویز نماید.

درمان بدون جراحی خشکی بینی

درمان های غیر جراحی بیشتر در مورد علت های معمول خشکی بینی که در بالا آمده می تواند موثر باشد اما در مورد سندرم خشکی بینی نمی تواند یک درمان قطعی محسوب شود.

موارد درمان بدون جراحی نمیتواند باعث درمان خشکی بینی شود به دلیل اینکه این درمان ها نمی تواند غضروف های سوراخ بینی از دست رفته را بازگرداند، اما می تواند به کنترل علائم وایجاد تحمل بیشتر در فرد

کمک کند که شامل موارد زیراست :

  • شست وشو بوسیله سرم های نمکی به صورت منظم و روزانه، بسیاری ازبیماران ترجیح میدهند به جای سرم های نمکی از محلول رینگرلاکتات استفاده کنند به دلیل اینکه استفاده از این نوع محلول آسان تر از شست و شو ی روزانه بوسیله سرم های نمکی است مطالعات تجربی روی این روش انجام شده است تامیزان شکایات افراد را کاهش دهند
  • روغن کنجد هم می تواند باعث درمان خشکی بینی شود.
  • سوپ ها ونوشیدنی های داغ بنوشید و از مصرف کافئین جلوگیری کنید.
  • هنگام خوابیدن ازیک دستگاه بخور در اتاق استفاده کنید.
  • ازدستگاه بخور استفاده کنید وفضای خانه را مرطوب کنید.
  • درمان طب سوزنی و روش شیاتسو برای بهبود جریان خون در بینی وعملکرد عصب مناسب است.
  • پوشیدن لباس های گرم وخواب درمحیط گرم هم موثراست.
  • انجام فعالیت های منظم فیزیکی ویک زندگی سالم برای شما بسیار مهم است.

عمل جراحي

عمل جراحی برای درمان سندرم خشکی بینی معمولاً شامل استفاده از پروتز یا مواد حجم دهنده برای افزایش اندازه بافت باقی مانده‌ی شاخک بینی است و یا برای افزایش مقاومت در برابر مواد پروتز استفاده شده در مکان‌های دیگر (مانند سپتوم بینی) به منظور بازسازی شاخک بینی می‌باشد. این پروتز در کاهش تلاطم جریان هوای بینی، تا حدی موفق بوده است. با این حال، این پروتزها قادر به تولید رطوبت و یا جنبه‌های حفاظتی و ایمنی مخاط اصلی شاخک نیستند. انتخاب پروتز برای جراح نیز دشوار است. در ابتدا جراحان استفاده از مواد قابل جذب مانند اسید هیالورونیک را ترجیح می‌دهند، تا ببینند آیا پروتز برای بیماران قابل استفاده است. پس از آن، پروتز دائمی مانند گورتکس یا درم بدون سلول را امتحان می‌کنند. بسیاری از بیماران، فایده‌ی اندکی از گزینه‌های پروتز را گزارش می‌کنند. به تازگی، چندین مرکز پزشکی، اِعمال پلاسمای غنی از پلاکت در ترکیب با پروتز بدون سلول ماتریکس خارج سلولی را برای درمان سندرم خشکی بینی شروع کرده‌اند.

درمان شکستگی بینی چیست؟

با توجه به قرارگیری بینی در وسط صورت، تعجب برانگیز نیست که استخوان بینی با بیشترین احتمال شکستن در بین استخوان های موجود در ناحیه سر مواجه است.

وارد شدن ضربه به بینی، توسط شخص دیگر، در اثر برخوردبه در یا به زمین افتادن، تجربهای ناخوشایند و بسیار دردناک است. احتمالاً پس از ضربه خون دماغ خواهید شد و به سختی از راه بینی نفس خواهید کشید. داخل و خارج بینی شروع به ورم کردن میکند و کبودیهای تیره رنگی اطراف چشمها (کبودی اطراف چشم) به وجود میآید. شکستگیهای بینی هم بر استخوان و هم بر غضروف تأثیر میگذارند. گاهی اوقات تجمع خون روی تیغه بینی، دیواره غضروفی و استخوانی درون بینی و جداکننده دو سمت بینی از یکدیگر، جمع میشود (هماتوم تیغهای یا سپتال).

طبقه بندی


شکستگی های بینی به ۲ دسته تقسیم می شوند :

۱) انواع کناری ؛ که در اثر نیروی وارد به کنار بینی ، باعث فرورفتگی یک سمت و برآمدگی سمت دیگر بینی می شود . این نوع شکستگی شایع تر است .

۲) انواع قدامی یا روبرو ؛ در این حالت آسیب از بالا به صورت و بینی وارد می آید . این نوع شکستگی ناشایع تر است و معمولاً نیاز به نیرویی با انرژی بالایی دارد . در این حالت پُل بینی فرو رفته می شود و تغییر شکل ظاهری مشخصی را ایجاد می کند .

علل شکستگی بینی


چون بینی برجسته ترین جزء صورت می باشد که حفاظت نشده و برآمده، است بیش از دیگر اجزاء صورت در معرض خطر شکستگی است. بینی شکسته تقریباً 40% از کل موارد شکستگی های اجزاء صورت را به خود اختصاص میدهند. بینی در جلو توسط غضروف و در عقب و روی پل توسط استخوان حمایت میشود، زمانی که ضربه شدیدی به این ساختمان استخوانی و غضروفی وارد شود، استخوانها ترک برمیدارند و میشکنند و در نتیجه مورد شکستگی بینی پیش میآید.
از رایج ترین علتهای شکستگی بینی میتوان به موارد زیر اشاره کرد: صدمه دیدن در ورزشهای پربرخوردی مانند فوتبال، بسکتبال و راگبی دعوا کردنی که همراه با مشت زدن باشد تصادف وسایل نقلیه موتوری سقوط و زمین خوردن برخورد به شیء ثابتی مانند در یا دیوار هنگام راه رفتن یا بازی خشن مانند کشتی

نشانه‌ها و علایم


نشانه‌ها و علایم شکستگی بینی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • درد یا حساسیت به لمس، به‌ویژه هنگام لمس بینی
  • تورم بینی و مناطق اطراف آن
  • خون‌ریزی
  • کبودی در اطراف بینی یا چشم
  • کج و یا بدشکل شدن بینی
  • اختلال در تنفس از بینی
  • تخلیه مخاط از بینی یا آب‌ریزش (رینوره)
  • احساس مسدود شدن بینی

راه های تشخیص شکستگی بینی


معاینه بینی

فرد آسیب دیده مورد معاینه پزشک متخصص گوش و حلق و بینی قرار می گیرد. پزشک متخصص با استفاده از ابزارهایی، سوراخ بینی را باز می کند تا قسمت های داخلی بینی را جهت تشخیص شکستگی بینی بررسی کند. معمولا این معاینه دردناک می باشد.

 عکسبرداری با اشعه ایکس

پزشک متخصص ممکن است برای درمان شکستگی بینی و بررسی دقیق تر، عکسبرداری با اشعه x را تجویز کند.

 سی تی اسکن

بسته به شرایط بیمار، آزمون سی تی اسکن نیز برای تشخیص شکستگی بینی انجام می گیرد تا بررسی دقیق تری از سر و صورت و بینی فرد آسیب دیده انجام گیرد.

پیشگیری


  • از ماسک محافظ برای پوشاندن صورت خود در زمان شرکت در مسابقات استفاده کنید.
  • از انجام ورزش های پربرخورد مانند مشت زنی یا بوکس خودداری کنید.

زمان مراجعه به پزشک


اگر بینی شما ضربه خورد، مهم است که با یک دکتر برای معاینه بینی خود ملاقات کنید. در این رابطه شما می توانید با دکتر خود یا با دکتر اورژانس ملاقات کنید تا به این ترتیب ایجاد مشکل در بینی شما بررسی شود. اگر تیغه بینی با مشکل مواجه شده باشد، لازم است برای جلوگیری از بدتر شدن مشکل و پخش شدن آن در سایر نقاط بینی بلافاصله اقدامات درمانی لازم انجام شود.

اگر شک دارید بینی شما دچار شکستگی شده است، با یک جراح متخصص سر و گردن در طول یک هفته پس از ایجاد آسیب ملاقات کنید.اگر این ملاقات در طول هفته اول تا دوم انجام شود، ممکن است امکان درمان فوری شما وجود داشته باشد. اما اگر شما بعد از دو هفته (یا بعد از یک هفته برای کودکان) با پزشک ملاقات کنید، احتمالاً نیاز به منتظر ماندن به مدت چند ماه برای درمان شکستگی بینی قبل از انجام عمل جراحی بینی برای اصلاح و ترمیم بینی خواهید داشت.

اگر بینی دچار مشکل خود را درمان نشده رها کنید، ممکن است با ظاهر نامطلوب در صورت خود و نیز مشکلات جدی در ارتباط با تنفس مواجه شوید.

درمان


درمان بدون جراحی

اگر بینی شما دچار شکستگی خفیف شده اما از محل صحیح خود خارج نشده است، شما نیاز به هیچ درمانی به غیر از استراحت و مراقبت از ضربه خوردن بینی خود ندارید. اما اگر بینی شما دچار شکستگی جدی شده است و نیاز به جا انداختن دارد، شما انتخاب های متعدد برای حل مشکل خود دارید. شما می توانید بینی خود را در مطب دکتر درمان کنید. در این حالت دکتر معمولاً از مقداری مواد بی حسی استفاده کرده و استخوان بینی شما را در موقعیت صحیح آن جا می اندازد.

در ادامه دکتر با استفاده از قالب پلاستیکی، گچی، یا فلزی بینی شما را در محل صحیح آن ثابت می کند. این قالب ممکن است برای یک هفته بر روی بینی شما باقی بماند. در طول دو هفته اول پس از ایجاد آسیب، دکتر ممکن است به شما استفاده از این روش درمانی یا روش های درمانی مشابه را با استفاده از بی هوشی موضعی در اطاق عمل توصیه کند.

درمان با عمل جراحی

اگر بیش از دو هفته از زمان ایجاد آسیب برای بینی گذشته باشد، شما ممکن است دچار شکستگی بینی شدید شده باشید و نیاز به انجام عمل جراحی برای اصلاح وضعیت بینی خود داشته باشید. برای انجام این عمل احتمالاً نیاز به منتظر ماندن برای دو تا سه ماه وجود دارد تا پس از این دوره بتوان به نحو مناسب وضعیت بینی را اصلاح کرد.

سپری شدن این مدت امکان کاهش ورم بینی شما را فراهم می کند و درمان بینی شما پس از این دوره شروع می شود. کاهش ورم به جراح شما امکان می دهد تصویر دقیق تری از ظاهر اولیه بینی شما داشته باشد. این نوع از عمل جراحی به عنوان عمل جراحی پلاستیک تجدید ساختار شناخته می شود و هدف آن بازیابی ظاهر فرد به حالت قبل از ایجاد آسیب می باشد. اگر اقدامات درمانی در طول دو هفته پس از ایجاد آسیب انجام شود، تنها هدف احتمالی آنها بازیابی ظاهر قبلی فرد است. اگر شما مجبور شوید چند ماه برای انجام اقدامات درمانی منتظر بمانید،

در اغلب مواقع این امکان وجود دارد که ظاهر بینی نیز به دلخواه شما تغییر داده شود. احتمالاً شما علاقه مند به این نوع عمل جراحی هستید که در آن بطور همزمان هنگام اصلاح ساختار بینی، ظاهر آن نیز اصلاح می شود.

جراحی تجدید ساختار بینی

همه افرادی که با مشکلات تنفسی به خاطر شکستگی بینی مواجه هستند یا از ایجاد تغییر در ظاهر خود به خاطر آن رنج می برند، می توانند یک نامزد مناسب برای انجام عمل جراحی تجدید ساختار بینی باشند. اشخاصی که با جراحت های ناشی از آسیب بینی مواجه شده اند، باید بطور اورژانسی در بیمارستان یا در مطب دکتر در طول ۷ روز بعد از آسیب دیدگی معاینه شوند.

در این حالت اگر به بیمار مشاوره به موقع پس از آسیب دیدگی ارائه شود، احتمالاً در نتیجه جراحی بهبود بهتری در وضعیت آنها ایجاد می شود. مزایای حاصل از جراحی تجدید ساختار بینی شامل موارد زیر است:

  • بازیابی یا حفظ اندازه، ظاهر، و زاویه مناسب بینی
  • اصلاح جراحت های ناشی از آسیب وارده شده یا عمل های جراحی قبلی انجام شده بر روی بینی
  • بازیابی سیستم تنفسی عادی و حساسیت بینی به بو
  • کاهش مشکل خرناس کشیدن
  • بهبود ظاهر کلی فرد و عملکرد بینی

جراحی پولیپ بینی چیست؟

پولیپ بینی می تواند در طول زندگی به دلایل مختلف ایجاد شده و شما را دچار مشکل کند. این موضوع در حالی است که در بسیاری از مواقع شما اصلاً متوجه مشکل پولیپ بینی خود نمی شوید. این موضوع می تواند بطور مکرر در نتیجه یک واکنش آلرژیک ساده ایجاد شود، اما گاهی اوقات افراد مبتلا به آن ممکن است با مشکلات تنفسی و یا مشکلات جدی در هنگام خواب مواجه شوند، یا این موضوع می تواند باعث کاهش حساسیت آنها به مزه و بو شود. اولین درمان پولیپ بینی معمولاً استفاده از اسپری کورتیکواستروئید است و برای بسیاری از افراد این اسپری می تواند مشکل را تا حدود زیادی برطرف کند. اما زمانی که مشکل برطرف نشود، باید از عمل پولیپ بینی استفاده شود.

پولیپ  بینی چیست ؟


پولیپ بینی یک توده ی نرم ، بدون درد و غیر سرطانی است که در پوشش مسیر های بینی یا سینوس ها قرار گرفته است . پولیپ ها مانند قطره ی اشک یا خوشه ی انگور آویزان می شوند.آنها ناشی از التهاب مزمنِ ناشی از آسم، عفونت های دوره ای، آلرژی، حساسیت به مواد مخدر یا اختلالات ایمنی خاص هستند.

پولیپ های کوچک ممکن است هیچ گونه علائمی نداشته باشند. اما توده های بزرگتر یا گروهی از پولیپ ها با هم می توانند مسیر های بینی شما را مسدود کرده و یا به مشکلات تنفسی، از دست دادن حس بویایی و عفونت های مکرر منجر شوند.

پولیپ بینی می تواند برای هر کسی اتفاق بیفتد اما بیشتر در افراد میانسال شایع است.برای کوچک کردن و یا از بین بردن پولیپ ها می توان از دارو استفاده کرد اما گاهی اوقات برای از بین بردن پولیپ به جراحی هم نیاز داریم.حتی بعد از درمان های موفق و موثر ممکن است پولیپ بینی برگردد.

علل ایجاد


پولیپ بینی ناشی از علل زیادی می باشد و ممکن است در برخی از افراد علت خاصی مشخص نشود به هر حال عامل هایی هستند که می توانند بینی را تحریک کرده و باعث حساسیت هایی شوند که به پولیپ بینی منجر می شود.
بعضی از موارد آلرژیک مانند گرد و غبار،گرد افشانی گل ها باعث می شود غشای مخاطی درون مسیر تنفسی متورم شود که نسج اضافی در می آید .از دیگر علت های عمومی می توان به عفونت های مزمن و تنگی نفس اشاره کرد.در برخی افراد هم غشای بینی به اندازه کافی رشد نکرده و برای فرد مشکلاتی همچون سرد درد،گرفتگی سینوس و پولیپ بینی را ایجاد می کند.در بسیاری از بیمارانی که عفونت سینوس داشته اند پولیپ بینی دیده شده است.
پولیپ بینی ممکن است در هر سنی به سراغ افراد بیاید اما طبق آمار گزارش شده پولیپ بینی بیشتر در افراد جوان و میانسال دیده شده است.

علائم


پولیپ بینی نزدیک سینوس ها ایجاد می شود .اگر پولیپ بینی کوچک باشد ممکن است فرد علائمی که باعث ناراحتی وی شود را در خود مشاهده نکند چون بافت پولیپ نرم بوده و حساسیت خاصی را در صورت کوچک بودن نمی تواند ایجاد کند.اما زمانی که پولیپ ها رشد می کنند و یا به تعداد آنها اضافه می شود منجر به گرفتگی مسیر تنفسی بیمار می شود در این صورت شما از وجود پولیپ در بینی مطلع می شوید.برخی از نشانه ها در زیر ذکر شده است:

  • ایجاد درد سینوس و صورت
  • سر درد در ناحیه پیشانی
  • آبریزش بینی
  • ایجاد درد در فک بالا
  • خر و پف کردن در خواب
  • کم شدن حس بویایی و کم شدن حساسیت به مزه

تشخیص


متخصص گوش  و حلق و بینی با توجه به علائمی که در شما دیده می شود ممکن است احتمال دهد که شما مبتلا به پولیپ بینی هستید با یک معاینه ساده و بدون ابزار بخش پایینی سوراخ‌های بینی را معاینه خواهد کرد تا بتواند پولیپ بزرگ احتمالی را ببیند.اما پولیپ های کوچکتر و یا پولیپ های سینوسی که با چشم قابل رویت نیستند  در طی فرایندی به نام آندوسکوپی بینی تشخیص داده می شوند.

1-آندوسکوپی بینی

آندوسکوپی بینی یک ابزار انعطاف پذیر نازک  است که به انتهای آن یک دوربین کوچک و یک چراغ برای دیدن واضح بافت ها  متصل شده است بعد از اینکه لوله ها به آرامی از یکی از سوراخ ها وارد بینی شدند متخصص می تواند نگاه دقیق تری به سوراخ های بینی برای بررسی وضعیت پولیپ ها داشته باشد. علاوه بر این با استفاده از آندوسکوپی بینی می توان وجود التهاب در سینوس ها را بررسی کرد.

2-سی تی اسکن و ام آر آی

شاید متخصص گوش و حلق بینی برای بیمار تصویر برداری های مختلفی را نیز دستور دهد  که:
امکان معاینه نواحی خاص سینوس که شاید با آندوسکوپی سینوس دیده نشوند.
میزان حاد بودن التهاب پولیپ و نیز اندازه عمومی و موقعیت آن در سینوس ها را نشان دهد
سی تی اسکن،استخوان و پولیپ بینی را مشخص می کند و همچنین میزان درگیری سینوس ها در این مسئله چقدر است.
در صورتی که ابهامی در رابطه با پیشرفت پولیپ ها به مغز و یا چشم ها وجود داشته باشد  MRIتصاویر بهتری را ارائه خواهد داد.

چه زمانی نیاز به جراحی است ؟


همچنان باید  بدانید که درمان های به غیر از جراحی نمی تواند پولیپ ها را به طور کامل از بین ببرند تنها می توانند علائم را کمتر کرده تا از ناراحتی بیمار کاسته شود.شاید در موارد خیلی خفیف داروها بتوانند علائم به وجود آمده در بیمار مانند گرفتگی بینی را برطرف کنند در صورت بزرگ بودن پولیپ‌ها یا بی‌تأثیر بودن قرص‌ها و قطره‌های استروئیدی انجام عمل جراحی پولیپ بینی  توصیه می‌شود.

جراحی پولیپ بینی


در جراحی پولیپ بینی  نیازی به بی هوشی نبوده  و جراح برای عمل هیچ گونه شکاف و یا برشی را در بینی ایجاد نمی کند. عمل جراحی پولیپ بینی  با وارد کردن آندوسکوپ به سوراخ های بینی آغاز شده و سپس آندوسکوپ به آرامی و به مقدار کم در داخل بینی حرکت داده می شود و در حین جراحی پولیپ بینی متخصص می تواند داخل بینی را در صفحه نمایشگرببیند و برای خارج کردن پولیپ ها و یا هر گونه اقدامی که در جراحی پولیپ بینی نیاز است با استفاده از تصویر های دیده شده در مانیتور بالاترین دقت را داشته باشد.برای بیرون آوردن پولیپ های بینی در عمل پولیپ بینی ابزاری مخصوصی استفاده می شود  و در آخر با سرم های شست و شو درون بینی تمیز می شود تا تمامی مواد اضافه از بینی بیرون بیایند و این امر باعث می شود احتمال ایجاد عفونت بعد از جراحی به حداقل برسد.در نهایت بینی با پارچه های مخصوص بسته می شود و یا اگر شماجراحی پولیپ بینی را برای بار چندم تکرار کرده اید شاید نیاز به اقدامات بیشتر و یا اسپلینت بینی باشد. زمان عمل بستگی به تعداد و اندازه پولیپ های بینی شما دارد و معمولا جراحی در زمان سی دقیقه امکان پذیر است.

جراحی پولیپ بینی با رینوپلاستی به صورت همزمان


جراحی پولیپ بینی می تواند به صورت همزمان و با جراحی های زیبایی بینی انجام بگیرد که با این تفاوت دیگر جراح بینی مجبور است با استفاده از یکی از روش های باز و یا جراحی بینی به روش بسته عمل را انجام دهد و در حین اینکه غضروف ها و استخوان های بینی بازسازی می شوند می تواند پولیپ های بینی را نیز خارج کرد.در این جراحی تمامی ایرادات بینی از جمله انحراف تیغه بینی ،برداشت قوز بینی و تقویت غضروف های بینی و … امکان پذیر می باشد.

سینوزیت و آلرژی چیست؟

يكي از بيماريهاي شايع مراجعه به پزشكان را سينوزيت حاد و مزمن در بر مي گيرد يكي از بالاترين مخارج بيمه را ويزيت، تشخيص و درمان سينوزيت مي دانند. اين پيشامد يعني سينوزيت در بيماران مبتلا به آلرژي بسيار شايعتر و بيشتر است تا افراد غير آلرژيك شيوع سينوزيت در بالغين بيشتر از كودكان و تا 50% به سينوزيت مبتلا مي شوند.

سینوزیت چیست؟


سینوزیت (Sinusitis) التهاب و یا ورم استر سینوس ها می باشد. عموما سینوس ها پر از هوا هستند، اما زمانیکه سینوس ها بلوکه شده و پر از جرم می شوند، باکتری ها، ویروس ها و قارچ ها در این محیط رشد کرده و باعث عفونت می شوند.

مشکلاتی که باعث سینوزیت می شوند، شامل سرماخوردگی، رینیت آلرژیک، پولیپ بینی و یا تیغه بینی منحرف می باشند.

آلرژی چیست؟


آلِرژی یا حَسّاسیَت، (به انگلیسی: allergy) واکنش افراطی سیستم ایمنی بدن نسبت به عوامل گوناگون است. کسانی که دچار حساسیت هستند، دارای دستگاه ایمنی فوق هوشیار هستند که نسبت به مواد ظاهراً بی ضرر موجود در محل زندگیشان، واکنشی بیش از حد معمول نشان می‌دهند.

برای مثال گرده گیاهان، می‌تواند سیستم ایمنی شخص آلرژیک را طوری تحریک کند که گویی با یک خطر جدی روبرو شده‌است. حساسیت یک مشکل بسیار شایع است و تقریباً از هر ده نفر، دو نفر به نوعی از آن مبتلا هستند.

رویداد به هنگام یک واکنش آلرژیک


هنگامی که یک سیستم ایمنی افراطی در معرض یک ماده حساسیت‌زا قرار می‌گیرد، چند اتفاق می‌افتد:

  1. بدن برای مبارزه با ماده مذکور، شروع به تولید نوع خاصی پادتن می‌کند که IgE نام دارد.
  2. پادتن‌ها به نوعی سلول خونی که ماست‌سل mast cell نام دارد متصل می‌شوند. این سلول‌ها در دستگاه تنفسی و دستگاه گوارشی، که محل اصلی ورود عوامل آلرژی زا است، فراوانند.
  3. ماست‌سل‌ها با انفجار خود مواد شیمیایی مختلفی از جمله هیستامین و اینترلوکین آزاد می‌کنند که عامل اصلی بروز بسیاری از علایم آلرژی است که از جملهٔ این علایم می‌توان به خارش گلو، آب‌ریزش بینی، اشک‌ریزش، عطسه و سرفه اشاره نمود.

اگر مادهٔ حساسیت‌زا در هوا باشد، واکنش آلرژِیک در چشم‌ها، بینی و ریه رخ می‌دهد و اگر این ماده خورده شود، واکنش آلرژیک در دهان، معده و سایر بخش‌های دستگاه گوارش بروز می‌کند.

گاهی واسطه‌های شیمیایی آزادشده در بدن به قدری زیاد است که علایم بسیار حادی نظیر کهیر، کاهش فشار خون، شوک یا بیهوشی نیز به وجود می‌آید.

علایم آلرژی


نشانه‌های آلرژی را می‌توان به سه دسته خفیف، متوسط و حاد تقسیم نمود.

  1. واکنش خفیف، شامل نشانه‌هایی است که یک ناحیه از بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد، مانند التهاب، خارش و آبریزش از چشم. علایم خفیف به بخش‌های دیگر بدن منتقل نمی‌شوند.
  2. نشانه واکنش متوسط، در بخش‌های مختلف بدن منتشر می‌شوند و خارش چشم ممکن است به خارش گلو و تنگی نفس هم منجر شود.
  3. عکس العمل حاد که آنافیلاکسی (anaphylaxis) نام دارد، نادر است و یک موقعیت خطرناک و از جمله مواردی است که درمیان فوریت‌های پزشکی قرار دارند. در چنین مواردی، آلرژی در تمام بدن منتشر می‌شود. این حالت ممکن است با مجموعه‌ای از حملات خارش چشم و صورت آغاز شود و در عرض چند دقیقه، به سرعت در تمام بدن پخش شود و علایم جدی‌تری چون درد معده، گرفتگی عضلات، تهوع و اسهال را به دنبال داشته و در عین حال درجه التهاب مجاری تنفسی و گوارشی به حدی برسد که تنفس و بلع بسیار مشکل شود.
  4. آشفتگی ذهنی و سرگیجه نیز از جمله علایم حساسیت هستند زیرا مشکل آنافیلاکسی باعث کاهش شدید فشار خون نیز می‌شود.

عوامل ابتلاء به آلرژی


تمام افراد به آلرژی مبتلا نیستند. اکثر حسّاسیت‌ها، ارثی هستند و از والدین به فرزندان منتقل می‌شوند. اشخاص می‌توانند توانایی ابتلاء به آلرژی را نیز ارث ببرند و در عین حال به هیچ مادهٔ خاصی حساس نباشند و فقط نقش انتقال‌دهنده را بازی کنند. هنگامی که یکی از والدین به نوعی از حساسیت مبتلا باشد، شانس ابتلای فرزند او ۵۰٪ و اگر هر دو آنها آلژیک باشند، این مقدار به ۷۵٪ می‌رسد.

برخی عوامل ابتلاء به آلرژی اینها هستند:

عوامل غذایی

  • مغزیات و آجیل (به ویژه بادم زمینی)
  • ماهی‌ها و صدف‌ها
  • لبنیات
  • تخم مرغ
  • فرآورده‌های سویا
  • گندم
  • برخی میوه‌ها (مانند موز و کیوی)

عوامل محیطی

  • کائوچو (لاتکس)
  • گرده افشانی
  • کپک
  • خزحیوانات
  • نیش زنبور
  • گرد و غبار
  • دود تنباکو
  • آلودگی

تشخیص


کنترل مؤثر بیماری آلرژی وابسته به تشخیص دقیق آن می‌باشد. آزمایش حساسیت می‌تواند کمک به تأیید یا رد آلرژی کند. تشخیص درست، مشاوره و توصیه‌های پیشگیری، که بر اساس آزمایش‌های معتبر حساسیت انجام شده باشند، می‌توانند منجر به کاهش نشانه‌های حساسیت شوند و نیاز به داروهای ضد حساسیت را کم کنند.

دو روش متفاوت برای تشخیص وجود آنتی بادی‌ها و نوع حساسیت در بدن وجود دارند:آزمایش از طریق پوست و آزمایش خون که هر دوی این روشها معتبرهستند و توصیه می‌شوند. این دو روش مقرون به صرفه و اقتصادی هستند. تشخیص زود هنگام و دقیق موجب کاهش هزینه‌های مشاوره، جلوگیری از مراقبتهای ثانویه، تشخیص اشتباه و پیشامدهای حاد و اورژانسی می‌گردد. حساسیت با گذشت زمان تغییر می‌کند. تست‌های منظم در رابطه با آلرژنها، اطلاعاتی را در خصوص تغییرات بیماری و مدیریت آن و درنتیجه بهبود وضعیت زندگی و سلامت بیمار می‌دهد.

پیشگیری


در دوران بارداری، مصرف غذاهای مختلف مانند کرفس، مرکبات، فلفل خام، مارگارین و روغن نباتی با ابتلاء به اگزما در ارتباط است. مصرف بالای آنتی اکسیدان‌ها، زینک و سلنیوم در دوران بارداری می‌تواند از ابتلاء به آلرژی جلوگیری کند که این احتمال ابتلاء به آسم، خش خش سینه و اگزما را در خردسالی کاهش می‌دهد. پس از تولد و قبل از ۱۷ هفتگی، استفاده زودهنگام از غذاهای سفت و متنوع می‌تواند خطر ابتلاء نوزاد به آلرژی را افزایش دهد.

تفاوت سینوزیت و آلرژی


سینوس های پیشانی می توانند نشانه های خوبی برای تشخیص سینوزیت باشند. در اثر این بیماری با لمس نقاط سینوسی در پیشانی فرد احساس درد و ناراحتی خواهد کرد. البته همیشه باید توجه داشت که سینوزیت نشانه های بسیار نزدیکی با آلژی ها دارد و نباید با آنها اشتباه گرفته شود.

آلرژی علت اصلی سینوزیت


در این مطلب قصد داریم شما را با علت اصلی یا بهتر است بگوییم مهمترین علت سینوزیت آشنا سازیم. یعنی آلرژی . محققان اعلام کرده اند که کودکانی که در خانواده های مرفه زندگی می کنند و به آنها بسیار رسیدگی میشود در آینده احتمال مبتلا شدن آنها به آلرژی بسیار بیشتر از دیگران است.

کودکان روستایی زیر یک سال که در محیط زندگی خود با انواع و اقسام ویروس‌ها سر وکار دارند، احتمال ابتلای آنان به آلرژی در آینده به مراتب کمتر است زیرا فعالیت در مزرعه موجب مقاوم سازی در برابر آلرژی می‌شود بنابراین کودکان را نباید از ویروس‌ها و میکروب‌ها خیلی دور نگه داشت.

یکی از مهمترین عوامل مستعد کننده در زمینه ابتلا به سینوزیت و عفونت‌های چرکی گوش، آلرژی است. در صورت کنترل شدن آلرژی احتمال ابتلای این افراد به سینوزیت و عفونت‌های چرکی گوش کمتر می‌شود بنابراین بیمارانی که به طور مداوم سرما می‌خورند و سینوس‌های آنان چرک می‌کنند باید به پزشک مراجعه کنند چون آنان معمولا به یکی از بیماریهای زمینه‌ای مبتلا هستند که شایع‌ترین بیماری زمینه‌ای آلرژی است بنابراین آلرژی باید به طور مناسب، تشخیص داده و درمان شود.

درمان نکردن آلرژی ازعوامل بروزپولیپ وسینوزیت


عدم درمان آلرژی از جمله عوامل بروز پولیپ است و زمانی که موجب گرفتگی بینی و انسداد تخلیه سینوس ها می شود زمینه ساز عدم ترشحات سینوس و بروز سینوزیت در فرد می شود ضمن اینکه سینوزیت هم می تواند عامل تشدید کننده این بیماری باشد و باید گفت اثرات متقابلی دارند همچنین آلرژی در فرد نیز می تواند از عوامل بروز سینوزیت در فرد باشد.

سه عامل منجر به بروز سینوزیت در فرد می شود و باید گفت هر عاملی که منجر به انسداد سینوس ها شود موجب بروز سینوزیت در فرد می شود مانند پولیپ بینی همچنین گاهی ترشحات بینی از حالت عادی غلیظ تر بوده ودر اثر بیماری های زمینه ای خوب تخلیه نمی شوند و در نهایت زمینه ساز بروز سینوزیت در فرد می شوند.

درمان سینوزیت مزمن و حاد؛ علائم و انواع

سینوزیت بیماری شایع و آزاردهنده‌ای است و چه بسا بسیاری از مردم گرفتار آن هستند و خیلی از آنها نیز به غلط تصور می‌کنند به این بیماری مبتلا شده‌اند، زیرا تعداد زیادی از مردم ما سردرد را پیامد اصلی سینوزیت می‌دانند؛ اما سینوزیت نشانه‌های دیگری غیر از سردرد دارد. امروزه درمان‌های مختلفی برای این بیماری ارائه می‌شود که کیفیت زندگی بیماران را ارتقا می‌دهد و تا حد زیادی بیماری را درمان یا علائم را کنترل می‌کند.

سینوزیت چیست؟


کاوک‌آماس، یا سینوزیتلایهٔ مخاطی در یک یا چند حفره اطراف بینی است.

سینوس‌ها حفره‌های مملو از هوا در استخوان‌های جمجمه و صورت هستند. هر عاملی که موجب پرشدن و گرفتگی آن‌ها توسط موکوس یا چرک شود، سینوزیت ایجاد خواهد کرد. سرماخوردگی، حساسیت و انحراف تیغه بینی از عوامل این بیماری هستند. سردردهای صبح‌گاهی در زمان بیدار شدن از خواب به صورت کاملاً مشخص به وجود مشکلی در سینوس اشاره دارد. همچنین درد در پیشانی، در محل سینوس‌های پیشانی در زمان لمس، درد در فک و دندان‌های بالایی و دردناکی گونه‌ها در زمان لمس‌کردن (در اثر عفونت سینوس‌های فک بالا)، تورم یا درد بافت اطراف چشم‌ها یا کناره‌های بینی، اختلال در حس بویایی و گرفتگی بینی از دیگر نشانه‌های بیماری هستند.

دسته‌بندی سینوزیت


براساس موقعیت

در هر طرف صورت ۴ عدد سینوس وجود دارد که عبارت‌اند از:

۱- سینوس فکی (maxillary sinuses): در زیر چشم و در استخوان گونه واقع است. سینوزیت فکی باعث ایجاد درد و احساس فشار در گونه‌ها می‌شود (دندان‌درد و سردرد).

۲- سینوس پیشانی (frontal sinuses): در بالای چشم و در استخوان پیشانی قرار دارد. سینوس‌های پیشانی تا سن ۵-۱۰ سالگی وجود ندارند. این سینوس‌ها از سن ۷ سالگی به بعد پدید می‌آیند. سینوزیت پیشانی باعث ایجاد درد و احساس فشار در بالای چشم‌ها می‌شود (سردرد).

۳-سینوس پرویزنی (ethmoid sinuses): بین چشم و بینی و در استخوان پرویزنی واقع است. سینوس‌های فکی و پرویزنی از بدو تولد وجود داشته و تا ۱۸ سالگی به رشد خود ادامه می‌دهند. سینوزیت پرویزنی باعث ایجاد درد و احساس فشار بین بینی و چشم‌ها می‌شود (سردرد).

۴- سینوس شب‌پره‌ای (sphenoid sinuses): در پشت سینوس پرویزنی و چشم و در مرکز استخوان جمجمه، زیر غدهٔ هیپوفیز قرار دارد. سینوسهای شب پره‌ای در سنین بلوغ ظاهر می‌گردند. سینوزیت شب پره‌ای باعث ایجاد درد و احساس فشار پشت چشم‌ها می‌شود.

براساس دوره

سینوزیت براساس دورهٔ بیماری به سه دستهٔ حاد (کم‌تر از ۴ هفته)، زیرحاد (۴ تا ۸ هفته) و مزمن (بیش‌تر از ۸ هفته) تقسیم می‌شود.

سینوزیت حاد


اغلب بیماران به نوع حاد مبتلا هستند. شاید هر یک از ما دست کم یک بار در طول زندگی این بیماری را تجربه کنیم. بروز سینوزیت حاد در اغلب اوقات علت ویروسی دارد که ویروس سرما خوردگی در آن دخیل است.

علائم سینوزیت حاد

الف) احساس پری – درد یا فشار روی سینوس مبتلا . وارد نمودن فشار با انگشت روی سینوس درگیر با درد نسبتا شدید همراه است ( تندرنس )

ب ) تب . در سینوزیت حاد به عکس سینوزیت مزمن در اکثریت موارد تب وجود دارد. در موارد شدید ممکن است تبهای بالا دیده شود

ج ) ترشح چرکی از بینی یا پشت حلق . ترشحات عموما غلیظ – تیره به رنگ سبز یا زرد دیده میشوند . ترشح پشت حلق نیز با همین خصوصیات دیده میشود. ترشح پشت حلق ( PND) عموما توسط پزشک معاینه کننده مشاهده میشود و بیمار آن را به وجود خلط توصیف میکند.

د ) علائم دیگری نیز در سینوزیت حاد وجود دارند که شامل : سردرد – احساس ضعف و بدن درد – کم شدن یا از دست رفتن حس بویایی –  گرفتگی بینی –  تورم پوست روی ناحیه سینوس که در برخی از مبتلایان وجود دارد یا شدت بیشتری دارد

وجود تورم روی سینوس فرونتال ( Pott’s puffy tumor) یا تورم اطراف چشم – برجسته شدن روی سینوس ماگزیلا از علائم خطرناک سینوزیت محسوب میشود چون ناشی از تجمع شدید و زیاد چرک در سینوس بوده که توانسته به استخوان اطراف سینوس آسیب برساند .

استئومیلیت استخوان احاطه کننده سینوس یا ایجاد آبسه زیر پریوست استخوان گرچه جزء عوارض بیماری محسوب میشوند ولی گاه در جریان سیر عفونت سینوزیت حاد نیز دیده می شوند.

سینوزیت حاد چگونه تشخیص داده می شود؟

– تشخیص سینوزیت حاد در بیشتر مواقع از روی علایم بیمار و با معاینه ی دقیق وی ، بدون نیاز به عکسبرداری امکان پذیر است .

درمان سینوزیت حاد

درمان این گروه از بیماران چندان دشوار نیست. اغلب مواقع درمان‌های ساده‌ای مانند تجویز مسکن، ضدالتهاب‌ها و قطره‌های بینی (این قطره‌ها نباید به طور مداوم مصرف شود و استفاده از آنها باید محدود و با نظر پزشک باشد) و آنتی‌بیوتیک‌ ـ در صورت بودن عامل عفونی ـ کفایت می‌کند. شست‌وشوی مرتب سینوس‌ها نیز کمک‌کننده است

سینوزیت مزمن


همان‌طور که از نامش پیداست، سینوزیت مزمن بیماری‌ای است که مدت زمان بیشتری برای بهبود طول می‌کشد. این زمان بیش از سه ماه است. علل آن متنوع‌تر و درمان نیز دشوارتر است. علائم آن شباهت زیادی به نوع حاد دارد و عمده بیماران از گرفتگی بینی و عدم تنفس از راه مجاری بینی و نداشتن حس بویایی، درد، خستگی، کسالت، بی‌حوصلگی و جمع‌شدن ترشحات پشت حلق و بینی شکایت می‌کنند.

علائم سینوزیت مزمن

در سینوزیت مزمن شدت علایم کم تر است و معمولاً درد یا تب وجود ندارد. از علایم سینوزیت مزمن، گرفتگی بینی و ترشحات مداوم از بینی و پشت گلو است . ممکن است کاهش حس چشایی و بویایی همراه با بوی بد دهان نیز وجود داشته باشد. سرفه های مزمن و تغییرات رفتاری در کودکان نیز گاهی از سینوزیت مزمن ناشی می شود.

تشخیص سینوزیت مزمن

– در سینوزیت مزمن، معاینه دقیق داخل بینی تا حد زیادی به تشخیص کمک می کند . در صورتی که پزشک به سینوزیت مزمن مشکوک باشد، دو روش تشخیصی کمکی ، اطلاعات بیشتری را در اختیار قرار می دهد . یکی از این دو روش ، آندوسکوپی تشخیص بینی و سینوس و دیگریسی.تی.اسکن است . البته سی . تی . اسکن باید زمانی انجام شود، که عفونت بیمار مهار شده و بیمار در بهترین وضعیت ، از نظر درمان دارویی قرار داشته باشد؛ زیرا در صورتی که سی .تی .اسکن به هنگام عفونت ویروسی یا سرماخوردگی انجام شود، تغییراتی را در سینوس ها نشان می دهد که کاملا حاد بوده ، پس از مدت کوتاهی برطرف می شود و نمی تواند مبنای تصمیم گیری برای اقدامات درمانی باشد.

درمان سینوزیت مزمن

در سینوزیت مزمن اغلب اوقات وجود یک عامل خارجی دیده می شود. پس باید این عامل خارجی برداشته شود. ابتدا برای بررسی از مجاری و حفره ها یک سی تی اسکن از سینوس درخواست می کنیم.

راه دیگر تشخیصی که بسیار هم دقیق است، آندوسکوپی از مجاری است که در آن توسط دوربین بافت مخاطی و حفره ها به دقت بررسی می شود. این تصاویر اطلاعات خوبی به پزشک می دهد. در بیمارانی که دچار حساسیت به مواد آلرژن هستند، عامل ایجاد آلرژی باید حذف شود. اسپری بینی به شکل محدود و شست وشوی روزانه نیز کمک کننده است.